X
تبلیغات
مداحان تهران
حاج محسن فیضی درگذشت

حاج «محسن فیضی» مداح اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام ساعاتی پیش درگذشت.

تا به این لحظه علت اصلی مرگ وی مشخص نشده اما قرار است روز چهارشنبه ساعت ۹:۳۰ صبح مراسم تشیع و خاکسپاری او برگزار گردد.

محل تشیع وی از تهران، دروازه دولت، خ سعدی، روبروی بیمارستان امیر اعلم، خ برادران قائدی، پ ۲۹۲، حسینیه أنصار الزهراء، آغاز خواهد شد.

گفتنی است، وی حدود سه سال پیش توسط افراد ناشناسی ربوده شد و بعد از چند روز مورد ضرب و شتم قرار گرفتن، بعد پیدا شد.

در همان زمان برخی گمانه زنی ها می رفت که توسط پیروان فرقه ضاله بهائیت ربوده شده است اما هیچگاه حقیقت آن ماجرا کشف نشد.


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 ساعت 16:38 موضوع | لینک ثابت


گفتگو با حاج علی انسانی/ مستمع باید از مداح شعر خوب بخواهد

رهبری انقلاب تاکید دارند که برای محکم کردن اعتقاد و ایمان انسان ها در مجالس اهل بیت باید مداحان با پرداختن به منقبت قابل فهم از فضیلت اهل‏ بیت(ع) تلاش کنند.
 عقیق: حاج علی انسانی متولد 1326 در کاشان است از هفت سالگی به تهران می آید پس از مدتی تحصیل، به شغل آزاد روی می آورد و از طریق فروش فرش و سپس برنج فروشی در بازار تهران، امرار معاش می کند و به عبارت ساده تر، امور زندگی اش از کاسبی در بازار تأمین می کند. 

از شانزده سالگی شروع به سرودن شعر می کند و تا 9 سال کسی از ذوق و قریحه ی او اطلاعی نمی یابد؛ از استادان مشهوری چون زنده یادان محمد علی فتی، (مولّف کتاب تحفه سرمدی)، خوشدل تهرانی، استاد قدسی مشهدی، مهرداد اوستا، ریاضی یزدی، آذر، هم چنین استاد مشفق کاشانی بهره برده، تقویت بنیه ادبی خود را مرهون زحمات اساتید بزرگی چون امیری فیروزکوهی، ابوتراب جلی، خلیل سامانی(موج) و پارسای تویسرکانی می داند.

از حاج علی انسانی آثار فراوانی چاپ شده است و مداحان اهل بیت(ع) در مدیحه خوانی و مرثیه خوانی از سروده های او بسیار استفاده می کنند و اهل شعر و ادبیات نیز بهره مند می شوند.
تاکنون کتاب های «چراغ صاعقه»، (از مدینه تا مدینه) و «یک عمر» که گزیده ی غزل های یک دست صائب است، کتاب «شاهد نامه» (از حسین تا مختار) نیز از وی چاپ شده است؛ ارادت وی به آستان مقدس اهل بیت به ویژه ساحت مقدس حضرت صدیقه ی طاهره(س) شهره ی عام و خاص است و چه در اشعار و سروده هایش و چه در مجالس عزاداری ها و مولودی خوانی هایش این حقیقت، بارز و آشکار است.

آنچه در پی می آید حاصل گفتگو با این شاعر و مداح اهل بیت(ع)  است:

این روز ها بحث در رابطه با احیای شعر آئینی بسیار شنیده می شود نظر شما در این رابطه چیست؟
در حال حاضر دو گرایش در ادبیات آیینی ما دیده می‌شود؛ عده‌ای از شاعران آیینی هستند که در این زمینه کارهای متعددی را منتشر کرده‌اند و به نوعی باتجربه‌های این فن محسوب می‌شوند و دسته‌ای دیگر شاعرانی هستند که تنها چند اثر محدود با این مضمون به چاپ رسانده‌اند؛ هر کدام از این دو گروه شیوه کاری خاص خود را دارند که باید تجمیع شود.

امروزدر بیشتر هیئت های مذهبی اشعاری که در خور جایگاه اهل بیت (ع) باشد خوانده نمی شود، اشعار از درون مایه های تهی و بعضا خلاف وقایع و رویداد های ثبت شده مقاتل است، برای جلوگیری از بروز چنین اتفاقی چه کار باید کرد؟
تا نیروی بازدارنده ای نیاید  و جلوی مداح را نگیرد و بگوید که تو چه مراحلی را طی کرده ای تا به این جا رسیده ای اتفاق مثبتی نمی افتد.

یعنی وظیفه مستمع و سینه زن است که از بروز این دست مسائل جلوگیری کند؟
البته که  مستمع هم در این مسئله سهم بسزایی دارد. مستمع باید از مداح مطالبه کند که فلان شعر که شما خواندید، منبع روضه کجاست، مستمع تا دید چیزی ضعیف است، سرش را پائین بیاندازد و به مداح بگوید که از این شعر خوشش نیامده سینه زن هر چه برایش بخوانند و فریاد بزند و فهمش را به کار نبرد، مداح راه خود را می رود، مستمع باید آگاهی پیدا کند. در این رابطه ما اصل ها را گفتیم، امروز با خواندن روضه های دندان شیری، ناخن شکسته و گفتن دروغ...؛ دروغ شر است، آن هم دروغی که به امام(ع) نسبت بدهیم که دیگران بگویند، فلان روضه ما را آتش زد، این آتش ما را از مکتب اهل بیت دور می کند.

پس وظیفه مداح در برابر این مستمع چیست؟
همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند هر شعری را نخوانیم، هر سبکی و هر روضه ای را نخوانیم، در اشعارمان باید لفظ، سبک و محتوا را در نظر بگیریم.

پس در این زمینه به رعایت سخنان رهبر معظم انقلاب ملزوم می شویم؟
بله ایشان فرموده‌اند که اگر شاعران شعر سنجیده‌ای در این حوزه ندارند، آن را نزد خود نگه دارند و نخوانند، اما متأسفانه گاه دیده می‌شود که هم شاعر و هم مداح این اصل را زیر پا می‌گذارند؛ باید برای منتشر نشدن این نوع سروده‌ها برنامه‌ریزی کرد؛ برای این امر نیازمند یک نیروی بازدارنده هستیم. تا این نیرو به میان نیاید، کار درست نمی شود؛ بررسی‌های این‌چنینی باید از خود ناشران شروع شود. قبل از اینکه این اشعار به چاپ برسد، با بررسی آثار ارسال شده به ارشاد جلوی چاپ آنها را بگیرند. با بررسی این نوع منابع توسط کارشناسان، از انتشار اشعاری که وهن به ساحت قدسی ائمه(ع) است جلوگیری کنند.

نظر شما در رابطه با شعر پای منبر چیست و آیا چنین کاری را تا کنون تجربه کرده اید؟
اصولا شعر پای منبری نمی تواند اساس و ساختمان بندی لازم برای شعر آئینی را داشته باشد و شعر آئینی برای ارائه همیشه نیازمند مزه مزه کردن و پس دادن امتحان های مختلف پیش اساتید خود است به همین دلیل هم من زیاد به این کار رقبتی نشان نداده ام.

به نظر شما شخصیت و ویژگیهای حضرت آیت الله خامنه‌ای در نگاه به عرصه شعر و ادبیات آئینی اشاره چگونه است؟
شخصیت معظم له در زمینه ذوق هنری، ادبی و نیز تسلط بر ادبيات و آئین تاریخی و حماسی بی بدیل است و ايشان بر ارايه هاي ادبي اشراف کامل دارند. هر کس با تأمل و تفکر در نقدها، تشویق ها و نگاه های ايشان می تواند به این درک و درایت عمیق پی ببرد.
حضرت آیت الله خامنه‌ای مداحان را از تکرار ابیات شعر برحذر می دارند و در یکی از مراسم ها یکی از مسئولین دفتر این نکته معظم له را گوشزد کرد. محتواى غنی مراٍثی برای اهل بیت نكته‏ ديگرى كه مقام معظم رهبري در باب مداحي به آن اشاره دارند و ایشان تاکید دارند كه در ارائه اشعار باید به درک و فهم مستمع توجه کرد.
رهبری انقلاب تاکید دارند که برای محکم کردن اعتقاد و ايمان انسان ها در مجالس اهل بیت باید مداحان با پرداختن به منقبت قابل فهم از فضيلت اهل‏ بيت(ع)  تلاش کنند.
رهبری انقلاب با تشویق مداحان برای استفاده از سبک های مداحان دوران حیات معصومین و استفاده از مضامین اشعار اشخاصی مانند: دعبل، كميت، فرزدق، برای احیای سنت در سبک های مداحی در جایگاه رهبری شیعیان جهان تلاش می کنند از این رو مهمترین خواسته رهبری انقلاب از مداحان بهره گیری از مضامین ادبی مناسب است.

توصیه شما به مداحان و شاعران اهل بیت(ع) در ایام سوگواری محرم و صفر چیست؟
ما برای نوکری امام حسین(ع) تاوان نداریم، یک مداح و شاعر باید نوکری امام حسین و رفتن به هیئت را از نان شب واجب تر بداند اما توصیه من این است که مداح باید بداند چه بخواند، یعنی شعر سالم بخواند، کجا بخواند یعنی وقت ادای شعری را که در محفوظات خود گنجانده بداند و اگر دید این شعر نمی تواند مجلس را تحت تاثیر قرار دهد و چه بسا مجلس را سرد می کند و روح را از آن می گیرد، شعرش را پیش خودش نگه دارد و نکته مهم این که یک مداح باید به ظاهر خود نیز توجه کند به این که آیا چهره اش در جذب مستمع تاثیری دارد یا نه.


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه هجدهم آذر 1392 ساعت 12:26 موضوع | لینک ثابت


حاج سعید حدادیان مداح تهرانی عزادار شد

حاج سعید حدادیان مداح تهرانی عزادار شد

به گزارش صراط، ساعتی پیش  پیر غلام اباعبدالله حاج عبدالحمید حدادیان ، پدر حاج سعید حدادیان درگذشت.هم اکنون خانواده و نزدیکان آنمرحوم در منزل وی واقع در منطقه مشیریه حضور پیدا کرده اند . مراسم تشیع پیکر حاج عبدالحمید حدادیان ۶آبان ۱۳۹۲ساعت 9 صبح از مقابل منزل واقع در افسریه ، شهرک مسعودیه خیابان مظاهر، کوچه رحیمی ، پلاک 11 به سمت بهشت زهرا (س) صورت خواهد گرفت .پیکر پدر حاج سعید حدادیان در قطعه 219 به خاک سپرده خواهد شد .سایت مداحان تهران مصیبت وارده را به این ذاکر اهل بیت عصمت و طهارت و خانواده محترمش تسلیت گفته  و برای آن مرحوم از درگاه الهی طلب مغفرت می کند. ...


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه ششم آبان 1392 ساعت 8:19 موضوع | لینک ثابت


انتقاد شدید حاج علی آهی از سبکهای سخیف مداحی

رئیس هیئت‌مدیره خانه مداحان ضمن انتقاد از سبک‌های سخیف مداحی گفت:

رئیس هیئت‌مدیره خانه مداحان ضمن انتقاد از سبک‌های سخیف مداحی گفت: اکنون اگر از ‌مداحان جدید بپرسید استادتان چه کسی است، پاسخی ندارند! چون سبک آن‌ها «من در آوردی» است و طوری می‌خوانند که رضای خداوند در آن نیست.

به گزارش نامه به نقل از فارس، حاج علی آهی پیرغلام اهل‌بیت(ع) و رئیس هیئت‌مدیره خانه مداحان در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار آیین و اندیشه فارس، در خصوص تفاوت سبک اصیل و قدیم مداحی با شبه‌مداحی‌های امروز اظهار داشت: تغییر خیلی زیادی در مداحی رخ داده است، این شیوه‌های جدیدی که بعضی‌ها  می‌خوانند، مورد رضای خدا نیست، چون هم شعرشان، هم روضه‌شان و حتی خواند‌شان غیر شرعی است.

* سبک‌های «من در آوردی» خداپسندانه نیست

وی با تأکید بر اینکه تعداد زیادی از مداحان بر اساس سبک‌های سنتی قدیم نوحه‌سرایی می‌کنند، این شیوه اصیل را خداپسندانه توصیف کرد و افزود: نوآوری در هر کاری خوب است، اما بین کار «من در ‌آوردی» و نوآوری تفاوت وجود دارد، همان‌طور که مقام معظم رهبری می‌فرمایند، مداح باید در این زمینه توجه داشته باشد.

*مداحان جوان از علما درس بگیرند/ مراجع تقلید استادم بودند

آهی با اشاره به اینکه اکثر مداحان جوان استاد ندیده‌اند و شاگرد نشده، استاد شده‌اند، خاطرنشان کرد: مداح باید استاد ببیند، من ـ که اکنون 87 سال سن دارم ـ نزد مراجع تقلید ‌[از جمله مرحوم آیت‌الله سید محمدهادی میلانی] شاگردی کردم. اکنون از این جدیدی‌ها بپرسید «استادتان چه کسی است یا کدام مجتهداستادتان هست؟» پاسخی ندارند، بلکه سبک خودشان را در می‌آورند و می‌خوانند، این کار غیر رضای خداست.

 *برخی مداحان به جای اینکه حافظ اصول و فروع دین باشند، حافظ فروع صوفیه هستند!

این پیرغلام اهل‌بیت(ع) با بیان اینکه مداح باید حافظ اصول و فروع دین باشد، به خبرگزاری فارس گفت: مداحانی که سخیف می‌خوانند نمی‌دانند که مداح حافظ اصول و فروع دین است. وقتی که مداح از توحید، نبوت و امامت می‌گوید، یعنی از اصول دین می‌گوید. وقتی مناجات می‌خواند، وقتی از نماز و روزه، جهاد، حج، خمس و زکات، امر به معروف و نهی از منکر می‌گوید، این‌ها فروع دین است، منتها بعضی‌ از این مداحان حافظ اصول و فروع مکتب تشیع نیستند، حافظ فروع و اصول مکتب تصوف و صوفیه هستند!

*مداح نباید در کار سیاست دخالت کند، مگر اینکه ...

این پیرغلام اباعبدالله الحسین(ع) در پاسخ به این سؤال که آیا مداح مجاز است درباره مسائل اجتماعی یا سیاسی در مداحی سخن به میان آورد، ابراز داشت: مداح نباید در کار سیاست دخالت کند، مگر سیاستی که مقام معظم رهبری آن را هدایت می‌کنند. مداح اهل سیاست نیست، بلکه مراد از اهل سیاست این است که بتواند منبر را خوب تحویل دهد، مطالعات داشته باشد، تاریخ بخواند و مقاتل صحیح را حفظ کند، نه اینکه از برخی نوارها و سی‌دی‌ها کپی بر دارد و مصیبت و مرثیه بخواند.

وی در پایان گفت‌وگوی خود با خبرگزاری فارس، در توصیه‌ای به مداحان جوان گفت: مداحان جوان استاد ببینند و پیرو نوار و سی‌دی نباشند! اگر می‌خواهند مداحی کنند به معانی و مسائلی که ویژه دیدگاه‌های صوفیانه است (مانند می و شراب و قائل‌شدن مقام الوهیت برای انسان) در اشعار خود دقت کنند.


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه هشتم مهر 1392 ساعت 8:54 موضوع | لینک ثابت


خاطره زیبای حاج حسن خلج در سفر به کربلا در روز اربعین

 وقتی همه چیز خود به خود جور می شود!

حقیقتا اصلا فکر نمی کردیم که با اوضاعی که در عراق پیش آمده بود، بتوانیم راهی کربلا بشویم. ولی از آنجایی

که آقا سیّدالشهدا واقعا عنایت خاصی داشتند و ظاهرا رأی حضرت بر این قرار گرفته بود که ما شب اربعین را

مهمان حضرت باشیم؛ لذا قصد سفر کردیم .

روز یکشنبه ی هفته ای که مصادف با اربعین بود، یکی از دوستان زنگ زد و گفت: «که اگر بشود اربعین برویم

کربلا، تو می آیی؟» حقیقتش من با نا امیدی گفتم آره؛ چون فکر نمی کردم جور بشود، گفت: «خوب! پس، من

فردا ظهر تماس می گیرم و می آیم دنبالت…» من هم خیلی جدی نگرفتم؛ لذا صبح حرکت به خانواده ام هم

چیزی نگفتم! چون فکر نمی کردم اصلا برنامه ی سفر، عملی بشود! ساعت ۹ زنگ زد که: «ساعت 12/30 می

آئیم دنبالت که راهی بشویم.» من باورم نمی شد که سفر جور بشود… ساعت 12/30 زنگ زد که: «ما دیگر نمی

آییم بالا، شما بیا پائین که برویم!» با خودم گفتم بعید است که سفر جور بشود؛ همین که ما تا مرز با اینها برویم و

برگردیم، برای خودش عنایتی است! دیدم با یک پژو آمده اند خودشان ۵ نفرند! گفتم: « آقا! اینجوری که مشکل

است!» گفتند: «نه حاج آقا! جایمان را عوض می کنیم که خیلی سخت نگذرد!»

با ماشین خودمان راهی شدیم!

از یکی از رفقای لب مرز پرسیدیم: «چطوره اگر با ماشین خودمان برویم؟» گفت: «یک خورده خطرناکه؛ من اصلا

توصیه می کنم شما خودتون هم نرین! حالا می خواین برین خودتون می دونین من صلاح می دونم شما اصلا

نرین!» گفتیم: «حالا که ما تا اینجا اومدیم، بخواهیم بریم با ماشین خودمون می ریم!»

نیروی های آمریکایی جلویمان را گرفتند!

به هر حال با همان ماشین پژوی پلاک تهران از مرز خارج شدیم! حدود ساعتهای 7/30 بود و نزدیکیهای ساعت

10/30رسیدیم به هشت کیلومتری کربلا. فقط یکجا بود که نیروهای آمریکایی جلوی ما را گرفتند و ماشین را می

خواستند تفتیش کنند. رفقای ما از عنایات امام حسین، چنان روحیه ای داشتند و چنان اشتیاق زیارت کربلا اینها

را سرمست کرده بود که بی هراس از نیروهای آمریکایی، حتّی با آنها شوخی هم می کردند؛ از ماشین پیاده

شدند و به آنها گفتند بیایید با هم عکس بگیریم! آنها هم گیج شده بودند که خدایا اینها چی دارند می گویند؟!

از کجا آمده اند؟ چی می خواهند؟ فقط همین یکجا جلوی ما را گرفتند که ما به این راحتی رد شدیم.

امام حسین(ع) همه چیز را تعیین میکرد

به خود سیّد الشهدا قسم! در طول این سفر، حتّی جایی را که ما باید ماشین را پارک کنیم، از قبل امام حسین

تعیین کرده بود. به هشت کیلومتری کربلا که رسیدیم، دیدیم تمام شیعیان عراق هجوم آورده اند به سمت کربلا؛

ازدحام عجیب از جمعیت و ماشین بود و اصلا راه نبود برویم. به رفقا گفتیم که اگر می شد با یکی از این اعراب

صحبت می کردیم و ماشین را خانه ی یکی از همینها می گذاشتیم خیلی خوب می شد؛ چون در خیابان که نمی

شد آن را گذاشت؛ ماشین پلاک تهران بود و ممکن بود خطر داشته باشد. در همین حرفها بودیم که دیدیم یک

جوان ۴-۲۳ ساله آمد کنار شیشه ی ماشین و با فارسی و عربی شکسته گفت: ایرانی؟ ایرانی؟ گفتیم: بله! به

ما حالی کرد جلوتر نمی توانید بروید، راه نیست و مشکل است پیاده بروید خیلی راحت ترید اگر بیایید وماشین را

در خانه ی ما بگذارید؛ بعد معطل نشد که ما قبول کنیم یا نه؛ رفت جلوی ماشین ومردم را رد کرد و به ما اشاره

کرد که دور بزنید وما هم ناخودآگاه دور زدیم و رفتیم داخل آن خانه. بعضی از قسمت های این صحنه را که رفقا

فیلمبرداری کرده اند، در همان ایام در تلویزیون پخش شد.

وقتی وارد آن خانه شدیم، این جمعیت عزادار سیّد الشهدا – نمی دانم به چه دلیل – داخل خانه ریختند و دور ما

حلقه زدند و شروع کردند به سینه زنی!

پذیرایی مرد عرب!

صاحب آن خانه – که بعدا فهمیدیم پدر همان جوان است – ما را راهنمایی کرد؛ شیخ دل سوخته ای از شیوخ

عرب بود ومتمکّن؛ خانه اش شاید دو هزار متر بود و انواع ماشین های آنچنانی در آن. این مرد خودش آمد لای

جمعیت و دستهای یکی یکی ما را گرفت و به ما گفت: «اینها حالا حالاها قرار است سینه بزنند؛ شما از راه آمده

اید وخسته اید.» ما را به محل پذیرایی خانه برد…

پذیرایی خود ارباب و دیدار با حاج علی انسانی!

امام حسین با ما چه کرد؟! فقط به همین مقدار کفایت می کند که نقل کنم: در این گیر ودار بمباران و قطع برق و

عدم دسترسی به وسایل خنک کننده و… چند نفری آمده بودند بالای سر ما و یکی یکی ما را باد می زدند! هر

چه التماس می کردیم این زحمت ها را بخود ندهند، می گفتند: «افتخار می کنیم! شما زوّار امام حسینید!»

خلاصه همه جوری ما را پذیرایی کردند… بعد که غروب به حرم، مشرّف شدیم آقای انسانی و دیگر رفقا را در

صحن مطهّر ابی عبداللّه (ع) دیدیم.

حضور در بام حضرت سید الشهدا(ع) و پخش زنده از تلویزیون

بعضی از دوستان کربلایی ما – که ساکن ایران بودند – بعد از بیست و چند سال از فرصت پیش آمده استفاده

کرده و به کربلا مشرّف شده بودند؛ ظاهرا اداره ی امور حرم سیّدالشهدا وحضرت ابوالفضل به دست اینها افتاده

بود؛ ما این رفقا را دیدیم؛ آنها گفتند: خوب، حالا که شب اربعین آمدید کربلا، ما شما را می بریم یه جای خوب!…

گفتیم کجا؟! خلاصه ما را بردند بالای بام حرم حضرت ابی عبداللّه (ع) ما شب اربعین را – جای شما خالی – نایب

الزیاره بودیم و زیارت سیّد الشهدا را انجام دادیم؛ بعدها گروه تلویزیونی که عازم کربلا شده بود، جای ما را دیدند،

گفتند خوب است ما پخش زنده و مستقیم فردایمان (اربعین) را از اینجا انجام دهیم؛ و چنان شد که همه از

تلویزیون دیدید.

توصیف سفر!!!!!!!

خیلی عجیب بود! امام حسین (ع) چنان در این سفر از ما پذیرایی نمود – من از این تعبیر خیلی لذت می برم که

بگویم – روزی که از سفر برگشتیم، جوانی ۱۸-۱۷ ساله از من پرسید: «شما سفر چندمت بود؟» گفتم: «چند

سفری رفته ام!» گفت: «این سفر با سفر دیگرت، فرقی داشت؟» من فکر کردم چه جوری توصیف کنم که این

جوان، خوب متوجه شود من هم عمق موضوع را بیان کرده باشم، گفتم: «ما هر دفعه که به کربلا می رفتیم، زهرا

(ع) مثل مادری مهربان دستمان را می گرفت مثل بچّه ای که تاتی تاتی می برندش، ما را می برد وراهنمایی می

کرد؛ امّا در این سفر، مادرمان ما را بغل کرد و چادرش را هم روی ما کشید! همان جور که یک مادر، بچّه اش را به

بغل می گیرد ومی برد، ما اینجوری کربلا رفتیم! خدا می داند امام حسین چه کرد از لحاظ عنایات و کرامات با ما…

خدا می داند!»

رفتن به سامرا و کاظمین

ما کاظمین و سامرا هم رفتیم و بر گشتیم، دوستان تعجب کردند، گفتند: «چه جوری رفتید؟! ما که عربیم و زبان

بلدیم همه جا را هم بخوبی می شناسیم واصلا کارمان این است، اصلا جرأت نکردیم سامرا برویم!» واقعیتش این

بود که ما در قالب یک گروه دوازده نفره به سامرا و کاظمین رفتیم. ما ۷ نفر بودیم و ۵ نفر همراه ما که قرار شد

اگر سؤالی و پرسشی شد، ما صحبتی نکنیم آنها خودشان پاسخگو باشند. ساعت هفت صبح راه افتادیم و

ساعت ده شب هم دوباره کربلا بودیم. وقتی کربلا رسیدیم، گفتند: «مع السلام! مع السلام؛ خداحافظ شما!».

انگار مأمور بودند ما را ببرند و سالم برگردانند! خیلی عجیب بود، هر چه بگویم از آن عجیب تر بود!

سکونت در محله خیمه حضرت رباب!

هر بار که کربلا مشرّف می شدم، پر از عنایت آقا بود؛ امّا این دو سفر اخیر واقعا عنایات، جلوه ی دیگری داشت.

در این سفر – قبل از سفر آخری که مشرف شده بودم – آقا عنایت خاصی به ما داشتند؛ بعدا فهمیدم آن جا که

محل سکونت ما بوده، قبلا محل خیمه ی حضرت رباب (ع) بوده! این قدر به ما عنایت داشتند! با وجود الطاف

عظیمه ای که قبلا از آقا دیده بودم، سفر آخری آنقدر عجیب بود و برایم گوارا و شیرین، که واقعا در لفظ نمی گنجد

آن را وصف کنم؛ با این که ظاهرا می توانم خوب حرف بزنم… فقط می توانم بگویم: «کربلا، کربلاست!»

یک مصاحبه ی تلویزیونی داشتم، که در دهه ی محرم پخش شد؛ سؤال این بود که: «وقتی که از کربلا برگشتید،

حستان چه بود؟

«من در آنجا گفتم که: اینقدر فهمیدم که از آن امام حسین که می شناختم تا این امام حسین

که باید بشناسم، به اندازه ی یک امام حسین فاصله است!» حالا هم حرف من همین است ..


 

نوشته شده توسط سید موسوی در شنبه نهم شهریور 1392 ساعت 13:12 موضوع | لینک ثابت


سخنی کوتاه با استاد حاج علی آهی

حاج علی آهی:

مداحان باید تقوا داشته باشند.خود بنده در ابتدای راه هستم.........

۸۴ساله است و از 10 سالگی مداحی را در مراسم های شب جمعه مساجد و جمع های خانوادگی و همسایگی شروع کرده. چند کتاب نوشته و کتاب «قافیه»اش شاخص ترین کتاب اوست. حاج آقا، سال 88 به فکر کاری افتاده که برای جامعه مداحی بماند و برای خودش باقیات و صالحات باشد.

*از وضعیت مداحان امروزی راضی هستید؟

نه راضی نیستم. انگار هنوز غوره نشده مویز شده اند و هرکس برای خودش تشکیلاتی درست کرده. مداح باید درست تعلیم و تربیت بشود. باید ادبیات عرب و سیره اهل بیت را بداند و خدمت اساتید آموزش دیده باشد. هر شعری را نباید بخواند و از اصطلاحات سوفیه ای نباید استفاده کند. مقام معظم رهبری فرمودند ما درباره اهل بیت محدود هستیم. یک استاد می تواند دانشجو را تعریف کند اما دانشجو نمی تواند استاد را تعریف کند. حالا ما چطور امام را تعریف کنیم؟ می، بت، باده و میکده در شان اهل بیت نیست. مهم ترین خصوصیتی که یک مداح باید داشته باشد تقواست. مداح باید با تقوا باشد. من ادعای شاعری ندارم و همیشه می گویم: آنچه گفتم زبان دلم / دعوی شاعری ندارم من

*هدفتان از تاسیس خانه مداحان رفع این وضعیت بود؟

من در کمیته انقلاب اسلامی بودم و دیدم در این نظام نوازنده ها و هنرمندها جایی دارند. اما مداحان سروسامانی ندارند. برای مسوول روابط عمومی مقام معظم رهبری نامه نوشتم و گفتم الان همه در پوشش بیمه هستند اما مداحان شما بیمه نیستند. موسسه ای تشکیل شد به اسم دعبل خزائی که حدود 300 نفر از مداحان آنجا بیمه تامین اجتماعی شدند. بعد نامه زدیم به آقای قالیباف و حالا دو سالی است خانه مداحان در خیابان فخرآباد تهران کارش را شروع کرده.


 

نوشته شده توسط سید موسوی در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1392 ساعت 8:53 موضوع | لینک ثابت


حاج اکبر ناظم(بیوگرافی)

حاج اکبر ناظم چگونه مداح شد؟

بالاخره پس از چند هفته تلاش، حاج‌خانم گوشی را برمی‌دارد:« بفرمایید!» او‌‌ همان نوزادی است که با استغاثه پدرش از حضرت اباالفضل(ع) شفا گرفت. پدرش یکی از سرشناس‌ترین مداحان زمان خودش بود؛ حاج‌اکبر ناظم که برای هیاتی‌ها کاملا شناخته شده است. البته این تمام خصوصیات او نیست. حرمت این پیرغلام اهل بیت تا اندازه‌ای بود که حضرت اباالفضل(ع) کودکش را كه همه فكر مي‌كردند مرده‌، زنده کرد. شاید شما هم زنده شدن کودک مرده حاج‌اکبر سركي (ناظم) را شنیده باشید اما شاید شنيدن این داستان از زبان‌‌ همان کودک که ۵۵ سال قبل در اثر معجزه شفا گرفته جالب‌تر باشد. معصومه سرکی(ناظم)بار‌ها داستان شفاگرفتنش را از پدر و مادرش شنیده. برای همین، طوری از آن روز برایمان تعریف می‌کند که انگار خودش هم یکی از شاهدان ماجرا بوده.

بالاخره پس از چند هفته تلاش، حاج‌خانم گوشی را برمی‌دارد:« بفرمایید!» او‌‌ همان نوزادی است که با استغاثه پدرش از حضرت اباالفضل(ع) شفا گرفت. پدرش یکی از سرشناس‌ترین مداحان زمان خودش بود؛ حاج‌اکبر ناظم که برای هیاتی‌ها کاملا شناخته شده است. البته این تمام خصوصیات او نیست. حرمت این پیرغلام اهل بیت تا اندازه‌ای بود که حضرت اباالفضل(ع) کودکش را كه همه فكر مي‌كردند مرده‌، زنده کرد.

شاید شما هم زنده شدن کودک مرده حاج‌اکبر سركي (ناظم) را شنیده باشید اما شاید شنيدن این داستان از زبان‌‌ همان کودک که ۵۵ سال قبل در اثر معجزه شفا گرفته جالب‌تر باشد. معصومه سرکی(ناظم)بار‌ها داستان شفاگرفتنش را از پدر و مادرش شنیده. برای همین، طوری از آن روز برایمان تعریف می‌کند که انگار خودش هم یکی از شاهدان ماجرا بوده.

ماجرا چه بود؟

محرم سال ۱۳۳۶ که شروع شد، معصومه کودک 7 ماهه حاج‌اکبر به‌شدت بیمار بود. كودك بی‌تابی می‌کرد و پدر و مادر دل‌نگران و مضطرب به هر دری می‌زدند تا شاید بچه بیمارشان خوب شود اما فایده‌ای نداشت. هر قدر به پزشکان مراجعه می‌کردند تا کودکشان را درمان کنند فایده نداشت و روزبه‌روز حال او بد‌تر می‌شد.

می‌روم شفایش را بگیریم

روز تاسوعا بود و معصومه از شدت بیماری دیگر نای شیر خوردن هم نداشت. چشمانش بسته بودند و گاهی اوقات ناله ضعیفي از او به گوش می‌رسید. معصومه حالت احتضار داشت. چند نفری از بستگان در خانه حاج‌اکبر بودند و به همسرش دلداری می‌دادند. کودک را روبه‌قبله خواباندند. اما معصومه هنوز نفس می‌کشید. حاج‌اکبر آمد و مدتی بالای سر دختر کوچکش نشست. صبور بود اما به‌راحتی می‌شد غم از دست دادن فرزند را در چهره‌اش خواند. مدتی گذشت. حاج‌اکبر از اتاق بیرون رفت و بعد از وضو گرفتن، عبای مداحی را روی دوشش انداخت و آماده شد تا از خانه بیرون برود. همسر و آشنایان دورش را گرفتند و گفتند حاج‌آقا! کجا می‌روید. این بچه در حال مرگ است او را به حال خودش‌‌ رها نکنید.

حاج‌اکبر خیلی محکم جواب داد: «می‌روم تا شفایش را بگیرم». دقایقی از رفتن حاج‌‌اكبر نمی‌گذشت که نفس‌های کودک به شماره افتاد و مدتی بعد قلب کوچکش از تپش ایستاد. اطرافیان مادر بی‌تاب را از اتاق بیرون بردند و پارچه سفید را روی صورت فرزندش كشيدند. حاج‌اكبر هنوز به هیات نرسیده بود که خبر دادند معصومه فوت کرده و از او خواستند برگردد. اما او کفش‌هایش را در‌آورد و راه بازار تهران را پیش گرفت. به بازار که رسید، پیشاپیش جمعیت عزادار حضرت سیدالشهدا‌(ع) قرار گرفت. اما قبل از اینکه مدیحه‌سرایی را شروع کند، گفت: «از دو نفر دو کار برمی‌آید. از حاج‌اکبر ناظم‌ روضه خواندن برمی‌آید و از حضرت اباالفضل‌ زنده کردن مرده‌ها». شروع کرد به مداحی سقای دشت کربلا: شد کشته شاه اولیا، اباالفضل، اباالفضل... . يکی دو ساعت نوحه خواند و جمعیت عزادار حسینی پابه‌پايش سینه زدند.

مرده زنده شد

دو سه ساعتی از رفتن حاج‌اكبر از خانه می‌گذشت. هر کس مشغول کاری بود تا مراسم كفن و دفن معصومه به‌خوبی برگزار شود. مادر بی‌تاب دوباره وارد اتاقی شد که معصومه آنجا بود. ناگهان صحنه حیرت‌انگیزی دید. دست و پای کودکش حرکت مي‌كردند. باورش نمی‌شد. اول فکر می‌کرد به نظرش می‌آید ولي اين طور نبود. معصومه ناگهان سرفه‌ای کرد و دهانش را در جست‌و‌جوی غذا باز کرد. مادر فریادی از سر شوق کشید و کودکش را در آغوش كشيد. همه اهل خانه وارد اتاق شدند. هیچکس باورش نمی‌شد.‌‌ همان موقع یک نفر به سمت هیات حاج‌اکبر رفت و خودش را با زحمت به او رساند. وقتی به حاج‌اکبر رسید در حالی که گریه می‌گرد، گفت: «حاج‌آقا! معجزه شده، معصومه زنده شد». با این اتفاق بود که هیاتی‌ها همگی به‌سمت منزل حاج‌اکبر هجوم آوردند تا معجزه حضرت اباالفضل(ع) را به چشم ببینند.

معصومه‌سادات به اینجای داستان که می‌رسد، بعضش می‌ترکد و اشکش سرازیر می‌شود؛ « خدا به حرمت پدرم و آبرویش نزد اهل بیت مرا شفا داد تا اکنون به ۵۵ سالگی برسم».

در برابر مردم خاضع بود

معصومه سركي اجازه عکس گرفتن را به ما نمی‌دهد و تاکید می‌کند: «عکس بابا را چاپ کنید. حاج‌آقا ارادت خاصی به ائمه به‌ویژه امام حسین و حضرت اباالفضل(علیهماالسلام) داشت. پدرم يك شیعه واقعی بود. هرچه از او بگويم، کم گفته‌ام. او آنقدر خاضعانه با مردم رفتار می‌کرد که همه به حرفش گوش می‌کردند. به پیشنهاد حاج‌آقا روز هفتم محرم بازاری‌ها کسب و کار را تعطیل می‌کردند و آماده عزاداری می‌شدند. بابا هم در این روز‌ها لباس بلند عربی می‌پوشيد و با پاي برهنه راه می‌افتاد سمت بازار. نه گرمای هوا مانعش بود و نه سرما. برادرانم هم در این ایام پشت سر پدر راهی هیات می‌شدند. همه اعضاي خانواده لباس سیاه مي‌پوشيدند و دل‌هایشان داغدار سیدالشهدا‌(ع) بود».

شفا گرفتن حاج‌اکبر

در کتاب «غایت حضور» که زندگینامه حاج‌اکبر ناظم است یک داستان شگفت‌انگیز منتشر شده. گویا شفا گرفتن کودک 7 ماهه در خانواده حاج‌اکبر سرکی اتفاق تازه‌ای نبود چراكه خود حاج‌اکبر هم یک‌بار در دوران نوجوانی مورد لطف اهل بیت(علیهم‌السلام) قرار گرفته بود. او 13 ساله بود که بیمار شد. هرچه مادرش از حکیم و داروهای گوناگون استفاده کرد، فایده نداشت. تا جایی که او را رو به قبله خواباندند. حکیم گفته بود اگر امروز و امشب را بگذراند، زنده می‌ماند. حاج‌اکبر در زمان حیات، ماجرای شفا گرفتنش را این‌گونه برای اطرافیانش تعریف کرده بود؛ «فکر می‌کنم نزدیک ظهر بود. من در رختخواب بودم. مادر چندین بار پاشویه‌ام کرد تا تبم پايين بيايد. خوابم برد. دیدم زیر پایم باز شد و وارد کانالی شدم که انتهای آن به باغی می‌رسید! مات و مبهوت از اینکه چرا من قبلا از این باغ خبر نداشتم، سرگرم تماشای پرواز پرندگان، سرسبزی درختان و هوای مه‌آلود آنجا بودم. همین‌طور که گردش می‌کردم، رسیدم به رودخانه‌ای زلال و خروشان. با حیرت چشم دوخته بودم به رود که دیدم آقا امام حسین(ع) آن طرف رودخانه ایستاده‌اند. چنان شوقی در وجودم به‌وجود آمد که می‌خواستم از رودخانه رد شوم. دیدم آقا دست‌شان را بالا بردند که يعني بایست. اصرار کردم که آقا! اجازه دهيد بیایم خدمت‌تان. ايشان فرمودند مادرت خیلی استغاثه می‌کند و تو را از ما می‌خواهد. برگرد! ما با تو کار داریم. از‌‌ همان راهی که رفته بودم برگشتم. چشم که باز کردم ديدم در رختخوابم. مادرم را دیدم که لبخند می‌زند. او از من پرسید امام حسین(ع) شفایت داد؟ با سر جواب مثبت دادم و بعد از هوش رفتم».

حاج‌اکبر ناظم که بود؟

مادر حاج‌اکبر نسبت به ائمه اطهار(علیهم‌السلام) و مخصوصا امام حسین(ع) ارادت بسیاری داشت. برای همین زمانی که حاج‌اکبر در دوران جوانی دنبال جمع‌آوری مال دنیا و کسب و کار بود به او گفت؛ «پسرم! نمی‌خواهم تو میلیونر باشی. می‌خواهم خادم امام حسین باشی». برای همین حاج‌اکبر از آن به بعد شب‌های جمعه با دوستانش دور هم جمع می‌شدند و عزاداری می‌کردند. اسم هیاتشان را هم گذاشته بودند «هیات نوباوگان».

حاج‌اکبر سرکی در ابتدای تشکیل هیات میاندار بود و در هیات به میاندار «ناظم» می‌گفتند. ظاهرا یک شب جمعه مداح هیات نمی‌آيد؛ اطرافیان به حاج‌اکبر مي‌گويند خودش بخواند. آن شب زانو‌هایش می‌لرزید اما او بعد از چند شب دیگر نوحه‌خوان هیات شده بود و به او حاج‌اکبر ناظم مي‌گفتند.

آن طور که دختر حاج‌اکبر تعریف می‌کند، بعد از کودتای رضاخان و کشف حجاب، وقتی عزاداری‌ها ممنوع مي‌شود، هیاتي‌ها مخفیانه به عزاداری می‌پرداختند. هیات نوباوگان بیشتر در امامزاده علی(ع)، سیده ملک خاتون، بی‌بی زبیده، امامزاده داود(ع) و بی‌بی شهربانو عزاداری می‌کرد. اما شهریور سال ۱۳۲۰ رضاخان رفت و مردم تهران با خیال راحت در بازار به عزاداری برای حضرت سیدالشهدا(ع) پرداختند. آیت‌الله بروجردی هم امور هيات را به‌عهده داشت. معصومه سركي به نقل از پدرش در مورد آن روزها مي‌گويد: «آن روز‌ها محبت آیت‌الله بروجردی در قلب من لحظه به لحظه بیشتر می‌شد؛ طوری که هر وقت فرصت می‌کردم به محضرش در قم می‌رفتم. زمانی که مسجد اعظم را ساختند و برای افتتاح آن 10 شب در آنجا عزاداری کردند، بخشی از مداحی آنجا برعهده من بود».


 

نوشته شده توسط سید موسوی در یکشنبه سی ام تیر 1392 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت


حاج غلامرضا سازگار مداحی که بسیجی نباشد بی تفاوت است و مداحی اش هم ارزشی ندارد

 مداحی که بسیجی نباشد یعنی بی تفاوت ،  بسیجی برای چیست؟ بسیجی به کسی می گویند که مقاوم ایستاده در مقابل هر پیش آمدی ، اگر کسی بسیجی نبود ، بی تفاوت بود ، این مداحی اش هم ارزشی ندارد ، ولو این که در بسیج اسم ننویسد اما ذاتا بسیجی باشد.
 مداحی که بسیجی نباشد یعنی بی تفاوت ،  بسیجی برای چیست؟ بسیجی به کسی می گویند که مقاوم ایستاده در مقابل هر پیش آمدی ، اگر کسی بسیجی نبود ، بی تفاوت بود ، این مداحی اش هم ارزشی ندارد ، ولو این که در بسیج اسم ننویسد اما ذاتا بسیجی باشد.


حاج غلامرضا سازگار شاعر و مداح اهل بیت ، در گفت و گوی اختصاصی با رهیاب نیوز ، پیرامون موضوعات و مسائل مختلف مداحان و مداحی ، به مسائلی اشاره کردند که شرح این گفت و گو در ذیل آمده است:

-مداحان و ذاکرین اهل بیت چه جایگاهی در جنگ نرم دارند؟

همین که ما فضائل اهل بیت را می گوییم ، مدایح اهل بیت را می گوییم ، ولو این که دشمن هرچه می خواهد بگوید ، دریا به پوز سگ نجس نمی شود ، اما همینقدر که ما وصف دریا را می کنیم ، عظمت دریا را می گوییم ، گوهرهای دریا را تعریف می کنیم یعنی از اهل بیت خود این بالاترین مبارزه با جنگ نرم است، بهترین مبارزه با جنگ نرم است ، فلذا با مداحی خوب ، با شعر خوب ، با مطالبی که واقعا معارف اهل بیت است ، بهترین اسلحه ی ماست برای جنگ نرم.

-مداح بیشتر به فن نیاز دارد یا به معنویت؟

این ها هردو به هم چسبیده اند ،البته معنویت مهمتر است ، برای این که اگر معنویت نباشد آدم به فن هم نمی رسد ، اما معنویت بدون فن هم نمتواند خوب مداحی باشد متواند آدم خوبی باشد اما اگر بخواهد مداح خوبی باشد باید هم معنویت داشته باشد هم فن.

-وجه تمایز مداح بسیجی با مداح غیر بسیجی چیست؟

اصولا ما باید همه مان بسیجی باشیم ، مداحی که بسیجی نباشد یعنی بی تفاوت ،  بسیجی برای چیست؟ بسیجی به کسی می گویند که مقاوم ایستاده در مقابل هر پیش آمدی ، اگر کسی بسیجی نبود ، بی تفاوت بود ، این مداحی اش هم ارزشی ندارد ، ولو این که در بسیج اسم ننویسد اما ذاتا بسیجی باشد.

-بهترین الگو برای مداحان کیست؟ عل الخصوص مداحان جوان چه کسی را الگو قرار دهند؟

من نمیتوانم اسم کسی را ببرم ، بهترین الگو برای ما مداحی ست که هم دانایی داشته باشد هم توانایی ، من می خواهم بگویم مداحان اگر الگوی خوب بگیرند ، از پیشکسوتان الگو بگیرند که به دانایی هم برسند ، که دانایی و توانایی هایشان اگر کنار هم باشد این می شود بهترین مداح

-تفاوت مداحی و ذاکری در قبل و بعد از انقلاب باهم چیست؟

قبل از انقلاب خوب ما یادمان هست ، ما دستمان بسته بود ، گاهی از اوقات یک شعر حماسی می خواندیم بعدا گرفتاری داشتیم ، اما الان از ما شعر حماسی را می خواهند چیزی که  آن موقع جرأت خواندنش را نداشتیم الان از ما می خواهند که ما بخوانیم و این تکامل مداح بعد از انقلاب هست.

-خاطره انگیزترین مداحی ای که تاکنون داشته اید؟

در محضر امام که خواندم زیباترین ایامم بود

-سخت ترین روضه برای شما از کدام معصوم است؟

سخت ترین روضه برای من روضه ی گودال قتلگاه است ، خواندنش برایم خیلی سخت است.

-بهترین مکانی که علاقه دارید در آنجا روضه بخوانید؟

کنار قبر امام حسین علیه السلام

-نقش استاد در تربیت مداحان جوان چیست؟

من بایک بیت شعر عرض کنم که ( گلی که تربیت از دست باغبان نگرفت / اگر ز چشمه ی خورشید سر زند خود روست) اگر کسی استاد دیده باشد خوب کار انجام می دهد والا بدون استاد خودش فکر می کند خو است ولی نمی داند که دارد خراب می کند .

-مداحی سنتی را توضیح دهید ، و بفرمایید  تفاوتش با مداحی های جدید در چیست؟

اسلوب مداحی ممکن است هر ده سال یکبار عوض بشود ، شور گرفتن ها این ها همه سنتی است ، غیر سنتی آن مطلبی ست که یا ترانه های آن چنانی باشد یا مطالب غیره ، من بیشتر هم این مداح های جوان را مداح های سنتی میدانم ، چون این ها شعر صحیح می خوانند ، شور هم می گیرند ، امروز جوان شور دوست دارد ، شور هم می گیرند ، شور صحیح می گیرند ، شورهای با شعور می گیرند ، هر مداحی خوب به هر سبکی خوانده بشود سنتی است.

-یک نصیحت برای کسانی که تازه وارد عرصه ی مداحی شده اند علی الخصوص مداحان جوان.

من می خواهم به عزیزان عرض کنم مخصوصا آن هایی که تازه وارد عرصه ی مداحی شده اند ، اگر روضه و مدحشان را با مطالعه بخوانند ، کم کم این مطالعه در وجودشان تقویت پیدا می کند ، و بعد خواهیم دید که در عرض ده سال یک مداح ، یک مقتل سیار شده است ، تمام مقاتل درون سینه اش است ، اما اگر بشنود و برود بخواند ، این مداح نمی شود ، همان شنیده هاش هست و بس.


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه بیستم خرداد 1392 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت


تهرانی ها ولادت حضرت زهرا(س)هیئت کجا بروند؟

تهرانی ها ولادت حضرت زهرا(س)هیئت کجا بروند؟

برنامه‌های هیئات مذهبی تهران همزمان با فرا رسیدن میلاد مبارک بانوی دو عالم، حضرت صدیقه طاهره(س)، اعلام شد.
به گزارش فرهنگ نیوز، برنامه برخی از هیئات مذهبی که به مناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) مراسم سرور ولادت برگزار می‌کنند؛ به این شرح است:

حضرت امیر علیه السلام
مداح:
احمد چینی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت  از نماز مغرب
مکان:
خیابان کارگر شمالی ، روبروی پمپ بنزین ، مسجد حضرت امیر علیه السلام
حسینیه صنف لباس فروشها
سخنران:
شیخ علی ثمری
مداح:
منصور ارضی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت  بعد از نماز صبح
مکان:
چهارراه مخبر الدوله ، به سمت بهارستان ، کوچه درختی ، حسینیه صنف لباس فروشها
مسجد شهید بهشتی
سخنران:
حجت الاسلام سید حسین مؤمنی
زمان:
از شنبه ۷ اردیبهشت به مدت ۴ شب از نماز مغرب
مکان:
خیابان پیروزی ، خیابان نبرد ، مسجد شهید بهشتی
حسینیه همدانیها
سخنران:
حجت‌الاسلام حسین انصاریان
مداح:
احمد چینی
زمان:
از ۱ اردیبهشت به مدت ۱۰ روز از ساعت ۶:۴۰ صبح
مکان:
میدان قیام، خیابان ری ، حسینیه همدانیها
مدرسه نور
مداح:
احمد چینی
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت بعد از نماز مغرب
مکان:
خیابان ایران ، بن بست ملک ، دبیرستان نور
عشاق الحسین علیه السلام
مداح:
علی قربانی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۳۰
مکان:
خیابان ۱۷ شهریور، نرسیده به میدان خراسان ، بلوار قیام ، روبروی مسجد حوری ، حسینیه حضرت زهرا سلام الله علیها
میثاق با شهدا
سخنران:
حجت الاسلام والمسلمین محمد علی جاودان
زمان:
یکشنبه ۸ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
چمران ، پل مدیریت ، مشجد دانشگاه امام صادق علیه السلام
هیئت الزهرا سلام الله علیها
سخنران:
حجت الاسلام قرائتی
زمان:
یکشنبه ۸ اردیبهشت از نماز ظهر
مکان:
خیابان آزادی ، بعد از اتوبان یادگار ، مسجد دانشگاه شریف
مکتب الحسین علیه السلام
سخنران:
آقا هاشمی
مداح:
محسن عسگری
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
خیابان حافظ ، پل حافظ ، جنب بازار موبایل ، حسینیه مکتب الحسین علیه السلام
مهدیه امام حسن مجتبی
سخنران:
حجت الاسلام حائری زاده
مداح:
سعید حدادیان ، احمد نیکبختیان، محمد حسین حدادیان
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۳۰
مکان:
خیابان آزادی بعد از اتوبان یادگار امام ، جنب دانشگاه شریف ، مهدیه امام حسن مجتبی علیه السلام
جواد الائمه علیه السلام
سخنران:
حجت الاسلام سید عبدالحمید شهاب
مداح:
ذاکرین اهل بیت(ع)
زمان:
از ۷ اردیبهشت به مدت ۵روز از ساعت ۸:۰۰ صبح
مکان:
پاچنار ، بازار صنف کفاش ها ، امامزاده سید ولی علیه السلام
مکتب الزهرا سلام الله علیها
مداح:
محمد طاهری
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
خیابان ۱۷ شهریور ، نرسیده به  میدان خراسان ، ابتدای عجب گل ، حسینیه پیروان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
محبان العباس علیه السلام
مداح:
ماشاء الله عابدی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۳۰
مکان:
خیابان مجاهدین اسلام ، کوچه شهید اسلامی پلاک پرچم
حسینیه شهدای بسیج
سخنران:
حجت الاسلام ماندگاری
مداح:
سیدمهدی میرداماد
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۱۵:۰۰
مکان:
افسریه خیابان شهید رحیمی روبروی پانزده متری دوم مقبره شهدا  و حسینیه شهدای بسیج
رایة العباس
مداح:
محمود کریمی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت۲۱:۰۰
مکان:
شمیران ، چیذر ، حسینیه گلزار شهدای امام زاده علی اکبر علیه السلام
ریحانة الحسین
سخنران:
حجت الاسلام موسوی مطلق
مداح:
سیدمجید بنی‌فاطمه و سیدمهدی میرداماد
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۰۰
مکان:
خیابان اشرفی اصفهانی ، باغ فیض ، خیابان ۲۲ بهمن ، مجتمع فرهنگی ریحانة الحسین علیه السلام
آستان مقدس بی بی زبیده سلام الله علیها
مداح:
مرتضی طاهری
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۱۹:۳۰
مکان:
فداییان اسلام ، بعد از چهارراه چشمه علی ، آستان مقدس بی بی زبیده
مسجد کمیل
سخنران:
علی اکبری
مداح:
حاج مرتضی طاهری
زمان:
چهارشنبه  ۱۱ اردیبهشت از نماز ظهر
مکان:
میدان قزوین ، خیابان قزوین ، داخل پارک رازی ، مسجد کمیل
مکتب الزینب علیها السلام
سخنران:
نصیرزاده
مداح:
حاج حیدر توکل ، حاج امیر یعقوبی ، حاج حمید نیکدل
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۳۰
مکان:
میدان رازی ،  خیابان آیت الله ایروانی ، کوچه معماریان ، مکتب الزینب علیها السلام
مسجد المهدی
سخنران:
حجت الاسلام ریاضت
مداح:
حاج مصطفی سماواتی
زمان:
پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
خیابان ستار خان ،  سه راه تهران ویلا ، مسجد المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
محبان الحسین علیه السلام
سخنران:
مهدی توکلی
زمان:
پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت از نماز ظهر
مکان:
لواسان ، بلوار امام خمینی(ره)، خیابان پیام ، خیابان نارون ، کوچه گل ، بن بست گیلاس ، پلاک ۱۰
تکیه بزرگ تجریش
مداح:
یدالله بهتاش
زمان:
از ۱ اردیبهشت به مت ۱۰ شب از نماز مغرب
مکان:
میدان تجریش ، بازار تجریش ، تکیه بزرگ تجریش
مسجد فاطمیه تجریش
مداح:
 یدالله بهتاش
زمان:
از ۱ اردیبهشت به مت ۱۰ شب از ساعت ۲۱:۳۰
مکان:
میدان تجریش ، مسجد فاطمیه تجریش
هیئت الرضا علیه السلام
سخنران:
حجت‌الاسلام مرتضی آقا طهرانی
مداح:
عبد الرضا هلالی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت۲۰:۳۰
مکان:
میدان خراسان ، حسینیه امام موسی بن جعفر علیه السلام
مکتب تشیع
مداح:
محسن عسگری
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
حافظ ، پایین تر از حسن آباد ، جنب پمپ بنزین ،  روبروی پارک شهر
پیروان ولایت
سخنران:
حجت الاسلام ابوالحسنی
مداح:
سیداحمد صالحی خوانساری
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از نماز ظهر
مکان:
خیابان ۱۷ شهریور ، خیابان کیا منش، پلاک پرچم
مسجد جامع ونک
سخنران:
حجت الاسلام مهدی جو
مداح:
سیداحمد صالحی خوانساری
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
ونک ، مسجد جامع ونک
ریحانة النبی
سخنران:
حجت‌الاسلام یوسف ربیعی
مداح:
محمد حسین پویانفر
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت۲۱:۰۰
مکان:
آستان مقدس امامزاده اسماعیل چیذر
دیوانگان حضرت زینب سلام الله علیها
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
خانی اباد نو، خیابان میعاد جنوبی، کوچه ۵۴ حسینیه روضة الرضا علیه السلام
حرم مطهر حضرت امام خمینی (ره)
مداح:
مصطفی طالبی
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از نماز ظهر
مکان:
اتوبان تهران- قم ، حرم مطهر حضرت امام خمینی(ره)
حسینیه خویینی‌ها
مداح:
سیدعلی رضوی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
اتوبان یادگار امام، انتهای اتوبان، نبش  طوس و یادگار حسینیه خویینی‌ها
مسجد امام صادق علیه السلام
سخنران:
حجت الاسلام پناهیان
مداح:
ذاکرین اهل بیت(ع)
زمان:
دوشنبه ۹ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
میدان فلسطین ، مسجد امام صادق علیه السلام
حسینیه صنف آهن فروش‌ها
سخنران:
هاشمیان
مداح:
سیدعلی رضوی
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
خیابان هدایت نرسیده به چهارراه فخر آباد ، حسینیه صنف آهن فروش ها
روضة الزینب سلام الله علیها
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
میدان خراسان ، خیبان ۱۷ شهریور جنوبی ، خیابان صفاری ، جنب مسجد روحانی ، هیئت روضة الزینب سلام الله علیها
مصلای ری
زمان:
سه شنبه ۱۰و ۱۱ اردیبهشت از نماز مغرب برنامه روز یازدهم از نماز ظهر می باشد
مکان:
شهر ری ، آستان مقدس حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام، مصلای حرم مطهر
روضة الزهرا
سلام الله علیها
زمان:
از ۸ اردیبهشت  به مدت ۳ شب از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
بلوار پاسدار گمنام ،بعد از بلوار پاسدار گمانم غربی ،خیابان شهید شریفی ، هیئت روضة الزهرا سلام الله علیها
محبان الرقیه
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
نازی آباد ، خیابان شهید اکبر مشهدی ، روبروی کوی پلیس ، کوچه شهید خزائی ، هیئت محبان الرقیه سلام الله علیها
روضة الزهرا
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
خیابان پیروزی ، چهارصد دستگاه ، مسجد محمد رسول الله صل الله علیه وآله
میامی‌های مقیم تهران
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از نماز مغرب
مکان:
بلوارقیام خیابان مشهدی رحیم(زیبای سابق) پلاک۷۵
آل یاسین
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
اسلامشهر خیابان امام محمد باقر کوچه میلان ۱/۷ ، پلاک پرچم
امام حسن مجتبی علیه السلام
زمان:
سه شنبه ۱۰ اردیبهشت از ساعت ۲۰:۰۰
مکان:
انتهای خیابان ستارخان،خیابان خسرو شمالی، خیابان سازمان آب غربی، پلاک ۱۲۱
مجنون الزینب سلام الله علیها
زمان:
چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت از ساعت ۲۱:۰۰
مکان:
خیابان مخبر شمالی کوچه امینی سپهر خیمه گاه مجنون الزینب سلام الله علیها
 


 

نوشته شده توسط سید موسوی در دوشنبه نهم اردیبهشت 1392 ساعت 12:18 موضوع | لینک ثابت


تودیع و معارفه مسئول سازمان بسیج مداحان سپاه حضرت محمد رسول الله(ص)تهران بزرگ

طی صدور حکمی از سوی سردار کاظمینی فرمانده سپاه محمد رسول الله (ص) مصطفی خورسندی دبیر شورای مرکزی امر به معروف و نهی از منکر همچنین مشاور فرهنگی معاون امور اجتماعی شهرداری تهران به سمت ریاست سازمان بسیج مداحان تهران منصوب شد.


به گزارش روابط عمومی معاونت اموراجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، مراسم تودیع حاج قاسم رضایی و معارفه حاج مصطفی خرسندی که با حضور فرماندهان ارشد سپاه محمد رسول الله (ص) و مسئول خواهران سازمان بسیج مداحان تهران بزرگ و نیز مسئولین کانون مداحان تهران بزرگ از جمله حاج رضا خالقی(مسئول کانون مداحان ناحیه شهید محلاتی)-حاج امیر یعقوبی(مشاور و مسئول دفتر سازمان بسیج مداحان تهران و مسئول کانون مداحان ناحیه شهید باهنر) و حاج آقا قدمی (مسئول کانون مداحان ناحیه مفتح)برگزار شد.
خورسندی ریاست کانون مداحان کل کشور را نیز بر عهده دارد.
 


 

نوشته شده توسط سید موسوی در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392 ساعت 15:52 موضوع | لینک ثابت